در امكان عقلى عمر جاودان هيچ شبهه و شكى نيست و گمان نمىرود كسى تا حال امكان عقلى آن را ردّ كرده باشد ، يعنى عمر جاويد را براى بشر محال دانسته باشد . آنچه همواره تحت مطالعه قرار داشته مسألهء امكان علمى آن مىباشد ، يعنى علماى زيست‌شناس و دانشمندان ديگر با آزمايشها و تحقيقات خود خواسته‌اند بدانند : آيا مىتوان عمر جاودان در دسترس بشر قرار داد و كارى كرد كه هركس بخواهد بتواند از آن برخوردار شود ؟ آيا آزمايشهائى كه تاكنون براى رسيدن به اين مقصود شده موفقيّت آميز بوده است ؟ آيا تلاشهاى علماء در اين موضوع آنان را بيشتر اميدوار ساخته يا نااميد ؟ و آيا بايد فحص و مطالعه را در اطراف اين موضوع دنبال كرد ؟ و آيا همانطور كه بشر توانست ميكروب آبله و مالاريا و ميكروب سل و بيماريهاى ديگر را كشف كند و با آنها مبارزه نمايد مىتواند از بريده شدن طناب عمر هم جلوگيرى نمايد ؟ و بالأخره جواب اين پرسشها از نظر علم مثبت است يا منفى ؟ اين مسأله‌اى است كه هركس فوق العاده به آن علاقه‌مند است و شايد مسأله‌اى مهمتر از آن در مسائل زندگى مادّى او نباشد و مسائل ديگر مانند مبارزه با بيماريها و كوشش در كشف داروى سرطان و مرضهاى خطرناك ديگر همه از جزئيات و فروع اين مسأله است ، يعنى عشق و علاقه به ادامه حيات و عمر زندگى بيشتر .